Pierwsza Podróż do Japonii

Pamiętam to, jakby to było wczoraj, nie sposób zapomnieć tych wrażeń
Przyjechaliśmy 10 lutego, w towarzystwie mojego odwiecznego kompana, data narodzin Japonii była także jego urodzinami, wychodzimy z wyjścia metra i oto jesteśmy w samym Ueno.
Nie wierzę własnym oczom.
Czekałem na to tak długo. To było dokładnie tak, jak sobie wyobrażałem, ale o wiele bardziej INTENSYWNIE. Nieporównywalne z wszystkimi filmami, które oglądałem. Japonia, prawdziwa, miałem ją wreszcie przed sobą. Byłem tam. Pamiętam, jak pomyślałem, ale na filmach to nie tak, rzeczywistość jest nieuchwytna, to jak próba zamknięcia oceanu w butelce, możesz schować swoją kamerę...

Tokio: przystosować się do zorganizowanego chaosu

I oczywiście, na początku, zwłaszcza Tokio, zaskakuje.
Potrzebowałem chwili, by się przystosować... Czy to jest Tokio? Rozległe, te neony, ten tłum, ta energia, która przez ciebie przenika?

Ja dorastałem na wsi, jestem dzieckiem wsi.
Więc znalezienie się zanurzonym w największym mieście świata naprawdę mnie zdezorientowało.
Ale uspokajam was: szybko mi to zasmakowało.
Odstawiamy walizki i pędzimy na spacer jak dzieci.

Pamiętam, że byłem zaskoczony wszystkimi kanji i całym japońskim, który widziałem wszędzie.
W tamtym czasie miałem tylko dwa lata nauki japońskiego. Myślałem, że jestem gotów stawić czoła Japonii...
Haha, myliłem się.

Prawie nic nie potrafiłem przeczytać. Nawet jeśli jakoś sobie radziłem, strasznie brakowało mi kanji, słownictwa, a przede wszystkim nie byłem przyzwyczajony do widzenia ich tak wiele w prawdziwym życiu.
U mnie, słowa, które znałem, pochodziły z moich fiszek, ze starych książek, z lekcji, nigdy z szyldów ulicznych, reklam w konbini, stacji metra czy oznaczeń.

Teraz, po kilku latach życia w Japonii, jest w porządku, dajemy radę.
Ale szczerze... chciałbym mieć wtedy YUMEGO .

Praca z dramatami, filmami, anime... pozwala ci ćwiczyć na prawdziwym japońskim, tym z codziennego życia, tym którego używają młodzi, tym który słyszysz na ulicy, a nie tym z twoich podręczników.
Właśnie dlatego chciałem stworzyć YUMEGO: uczyć się przez zabawę, na codziennym japońskim.

Wróćmy do mojej podróży.

Spełniało się marzenie.
Szedłem ulicami Tokio, w tym pięknym kraju, jakim jest Nippon.
Kiedy masz głęboką więź z jakimś miejscem czy krajem, jest to prawie niewytłumaczalne, to coś nadprzyrodzonego.

Nigdy nie zapomnę tych wrażeń:
tej niesamowitej ekscytacji, tego uczucia szczęśliwego błądzenia, miłości do unikalnej japońskiej estetyki, detali, dźwięków, atmosfery...
To właśnie mną kierowało.

Po dwóch tygodniach w tym magicznym kraju i mnóstwie przygód, powrót był trudny.
Ale paradoksalnie, byłem bardziej zmotywowany niż kiedykolwiek, by wkuwać japoński jak szalony, by przezwyciężyć frustrację mojego średniego poziomu.
Rzuciłem się na kanji, gramatykę, na wszystko, co mogłem.

Dziś liczę na ciebie, że też będziesz się poprawiać, spokojnie ale pewnie, dzięki YUMEGO.
I nie zapomnij: użyj japońskiego proxy, jeśli chcesz mieć dostęp do większej liczby seriali. (Instaluje się jak rozszerzenie Chrome, wpisz proxy japan extension)
Rozwijamy się razem, odcinek po odcinku.