Eerste Reis Naar Japan

Het is alsof het gisteren was, onmogelijk om die gevoelens te vergeten
We arriveerden op 10 februari, vergezeld door mijn altijd trouwe metgezel, de geboortedatum van Japan was ook zijn verjaardag, we komen uit een metrouitgang en daar staan we midden in Ueno.
Ik geloof mijn ogen niet.
Ik had hier zo lang naar uitgekeken. Het was precies zoals ik het me had voorgesteld, maar veel INTENSER. Niet te vergelijken met alle video's die ik had bekeken. Japan, het echte, had ik eindelijk voor me. Ik was er. Ik herinner me dat ik dacht, maar in de video's is het niet zo, de realiteit is ongrijpbaar, het is alsof je de oceaan in een fles probeert te vangen, je kunt je camera opbergen...

Tokyo: je aanpassen aan het georganiseerde chaos

En natuurlijk, in het begin, vooral Tokyo, is het verrassend.
Ik had even een korte aanpassingstijd nodig... Is dit Tokyo? Tentakelachtig, die neonlichten, die menigte, die energie die door je heen gaat?

Ik ben op het platteland opgegroeid, ik ben een kind van het platteland.
Dus om mezelf ondergedompeld te vinden in de grootste stad ter wereld, dat bracht me echt van mijn stuk.
Maar wees gerust: ik snel kreeg er de smaak van te pakken.
We zetten de koffers neer en rennen eropuit om rond te lopen als kinderen.

Ik herinner me dat ik verrast was door alle kanji en al het Japans dat ik overal zag.
In die tijd had ik maar twee jaar Japans. Ik dacht klaar te zijn om Japan aan te kunnen...
Haha, ik had het goed mis.

Ik kon bijna niets lezen. Ook al redde ik me een beetje, ik miste verschrikkelijk veel kanji, woordenschat, en vooral was ik niet gewend om er zoveel in het echte leven te zien.
Thuis waren de woorden die ik kende die van mijn flashcards, mijn oude boeken, mijn lessen, nooit die van straatborden, reclames in de konbini, metrostations of verkeersborden.

Nu, na meerdere jaren in Japan te hebben gewoond, gaat het goed, we redden ons wel.
Maar eerlijk... ik zou het geweldig hebben gevonden om toen YUMEGO te hebben gehad.

Werken met drama's, films, anime... dat stelt je in staat om te oefenen met echt Japans, dat van het dagelijks leven, dat wat jongeren gebruiken, dat wat je op straat hoort, niet dat van je leerboeken.
Dat is precies waarom ik YUMEGO wilde creëren: leren door plezier te hebben, met Japans uit het dagelijks leven.

Laten we terugkeren naar mijn reis.

Een droom kwam uit.
Ik liep door de straten van Tokyo, in dit prachtige land dat Nippon is.
Wanneer je een diepe band hebt met een plek of een land, is het bijna onverklaarbaar, het is bovennatuurlijk.

Ik zal die gevoelens nooit vergeten:
die ongelooflijke opwinding, dat gevoel van gelukkig ronddwalen, de liefde voor de unieke Japanse esthetiek, de details, de geluiden, de sfeer...
Dat was wat me dreef.

Na twee weken in dit magische land en een hoop avonturen, was de terugkeer hard.
Maar paradoxaal genoeg was ik meer gemotiveerd dan ooit om als een gek aan mijn Japans te werken, om de frustratie van mijn gemiddelde niveau te overstijgen.
Ik dook volop in de kanji, de grammatica, in alles wat ik kon.

Vandaag reken ik erop dat jij je ook verbetert, rustig maar zeker, dankzij YUMEGO.
En vergeet niet: gebruik een Japanse proxy als je toegang wilt tot meer series. (Het installeert als een chrome-extensie, typ proxy japan extension)
We maken samen vooruitgang, één aflevering per keer.